Chronomed Home Bookmark Contact
Home
  • Cliënten
    • Slaap problemen
    • Medicatie
    • Winterdepressie
    • Apneu
    • Snurken
    • Ploegendiensten
    • Chronische Vermoeidheid
    • Mondschild
    • Burn Out
  • Verwijzers
    • Indicaties
    • Behandelingen
    • Resultaten
    • Online verwijzen
    • Aanvraag Verwijsformulier
Bedrijven Topport
  • Media
    • Pers
    • Scientific Update
  • voorlichting
    • Factsheets
    • Test en check
  • Actueel
    • Nieuws
    • Op deze website
    • Vacatures
Over ons Contact
Chronomed

Nieuws

Slaapstoornissen in het nieuws


Blauw licht maakt alerter
Bewuste dromers meer alert
Versnelde tumorgroei door slaapverstoring
Geel licht gezonder voor nachtwerker
Sociale leven beïnvloedt tienerslaap
Betere slaap zonder sigaretten
Slaapbehoefte door leren
Licht invloed op gezondheid patiënten
Slank door vast slaapritme
Hyperactief door onregelmatige slaap
Schone hersenen door slaap
Onvoldoende herstel na ‘bijslapen’
Yoga helpt bij insomnie menopauze
Middagslaapje helpt kleuters bij leren
Agressievere huidkanker bij slaapapneu

Het brein slaapt zichzelf groot



08-05-2006 -

Van alle bedgeheimen is de slaap het meest mysterieus. Een derde van ons bestaan
gaat eraan op, terwijl de noodzaak ervan allerminst duidelijk is. Tijd om de slaap
te evalueren, met als slotvraag: waarom zijn we ’s nachts zulke druktemakers?

Lag u net vredig te slapen, beginnen uw ogen te draaien, gaat u onrustig ademen,
stijgt de temperatuur in uw hersenen, schiet de hartslag omhoog, en werken uw penis
of tepels zich overeind. Maar verder ligt u stokstijf te liggen, terwijl in het
brein de lampen aanflitsen. Hier stuiten we op het raadsel REM, van rapid eye
movement.

De ontdekker ervan, Eugene Aserinsky, dacht in 1952 dat zijn meetapparatuur haperde,
toen in het slaap-EEG van zijn zoontje plotseling enorme veranderingen optraden.
Armond leek volgens het EEG wakker, maar het joch sliep als een roos, ondanks de
snelle oogbewegingen.

Geen wonder dat neurologen het later ook de paradoxale slaap noemden: het brein ligt
in zeker opzicht heel wakker te suffen. En het heet de droomslaap, omdat in
vergelijking met de kalme voorstellingen uit onze diepe slaap de meest bizarre,
emotionele en monsterlijke taferelen langskomen, ontsproten aan de geest van Jeroen
Bosch.

Waarom zijn wij in ongeveer 20 procent van onze slaaptijd zulke druktemakers in het
hoofd? We gaan voor de meest aanvaarde theorie en reizen terug naar de baarmoeder.
Het is er donker, er borrelt en klotst soms wat of er komt een luchtje langs. Maar
verder heerst rond de foetus donkere stilte: rust, wachten, groei.

Wie denkt dat onze hersenen er zo wel komen, zit ernaast. Je moet maar eens het oog
van een pasgeboren katje enige tijd afdekken: het stukje brein dat voor de signalen
van het oog bestemd was, ontwikkelt zich niet. Onze hersenen zweren bij
plasticiteit, maar de keerzijde ervan is dat neurale afdelingen verschrompelen als
er geen werk voor ze aan de winkel is.

En dat is er in die donkere, stille baarmoeder nog niet. Tenzij het brein in aanbouw
zichzelf prikkelt en stimuleert. En dat doet het.

Droomt de foetus dan? Dat zal een groot woord zijn, maar het REM-slaapt in hoge
mate, en nogal druk. Er heerst activiteit in dat kleine breintje, net als in de
hersentjes van nog onbeholpen en onvolgroeide jonge dieren.

Zo komt baby-rat prematuur ter wereld, geschat op een rijpheid van amper 70 procent
van baby-mens. En de jongen van het vogelbekdier en van buidelratten lijken bij de
geboorte nauwelijks onderweg in hun ontwikkeling. Ze REM-slapen allen bijzonder
veel. Maar lam en cavia zijn bij hun eerste aantreden breinmatig al bij de les, en
dus blijkt hun REM-slaap nihil.

Laten we nu eens aannemen dat het waar is: het breintje in spe oefent voor de
komende wereld uit, het slaapt zichzelf groot. Dan kan de REM-slaap voor ons na een
paar jaar overboord. Maar volwassenen zijn in een vijfde van hun slaap nog even
onrustig in het brein als een pasgeborene. Ze dromen en oogdraaien, en zowel
seksmaniak als meneer pastoor krijgen een erectie, wat overigens niets met een natte
droom van doen heeft.

Is het zinloze onrust? Vermoedelijk niet. Er is geopperd dat het brein tegen
zichzelf zegt: „Even warmdraaien.” Misschien om alert op te springen zodra er echt
een keer gevaar dreigt. REM-slaap zou dan als schildwacht dienen. Een ander
vermoeden is dat de hersenen er niet tegen kunnen om uren op non-actief te staan.
Wellicht behoedt een beetje onrust boven ons ervan dat de boel er verstijft. Daarna
mogen we weer diep wegzakken, om een goed uur later opnieuw cerebraal de benen te
strekken.

Dat zijn maar wat suggesties. Vreemd is de REM-slaap wel, want er is nogal wat
neuraal bestuur voor nodig. Omdat we ons dromend alle kanten op zien rennen, vliegen
of vluchten, moet de spierspanning eraf. Voor ons eigen lijfsbehoud slapen we dan
als lammen.

Hoe wonderlijk het een REM-slaper met intacte spiertonus vergaat, bewees
slaaponderzoeker Michel Jouvet bij katten. Hij blokkeerde het hersengebied dat de
spieren lamlegt, met als gevolg dat een poes er in haar droom op uit ging. Ze opende
haar ogen, staarde, zocht, reikte en graaide. En sprong naar een fictieve prooi.
Bakkie eten neerzetten, denk je dan, maar die bak maakte geen onderdeel uit van de
kattenvoorstelling, ze liep er langs. Soms verzorgde ze haar vacht, maar niet als
Jouvet er stukjes papier op strooide: die zaten evenmin in haar droom.

Wat ging er in poes om, wat begrijpen we van die illusionaire droomwereld? Illusie
is nog te vergoelijkend, zou de slaaponderzoeker Alan Hobson zeggen. Hij noteerde
ervaringen van proefpersonen, van overdag, in diepe slaap en tijdens de REM-slaap.
Daartoe werden deelnemers uiteraard gewekt. Neutrale beoordelaars kwamen daarna tot
de volgende conclusie: het slapende brein kan óf nadenken over wat het (overdag)
heeft meegemaakt óf het kan zelf gewaarwordingen voortbrengen, maar in het laatste
geval denkt het er totaal niet over na.

De hersens hallucineren en confabuleren in de REM-slaap, ze verzinnen maar wat,
schrijft Hobson in Nature (oktober 2005). Een illustratie daarvan laten we graag aan
Tommy Cooper: „Vannacht droomde ik dat ik zat te schransen aan een marshmallow van
vijf kilo. Toen ik wakker werd, was mijn kussen weg.”

„Dat onze nachtelijke gekte normaal is, is opmerkelijk”, merkt Hobson in zijn boek
’Slapen en Dromen’ op. In de REM-slaap bootsen we verscheidene geestesziekten na:
onze gewaarwordingen zijn hallucinair, ons geloof in het onmogelijke droomverhaal
grenst aan een psychose, en het geheugenverlies doet denken aan dementie of
delirium. Zo beschouwd zijn we tijdens de REM-slaap tamelijk mesjogge.

En het is toch ergens goed voor? „Tja”, zei de slaapexpert Jerome Siegel onlangs,
„mensen die door hersenletsel of medicijnen nauwelijks REM-slapen, zijn volkomen
normaal. Emotioneel en intellectueel mankeert ze niks, daarvoor hebben ze geen
REM-slaap nodig. Dan kan ik er maar één reden voor bedenken: die slaap maakt je
gereed om wakker te worden.


Bron: Trouw



Aanmelden

Individuele behandeling bij slaapproblemen

SlaaptrainingChronoMed geeft behandelingen op maat, die gebaseerd zijn op de aard van de klachten, de oorzaak ervan én de factoren die de klachten in stand houden. De therapie is daardoor altijd resultaatgericht en efficiënt.


ChronoMed geeft slaaptraining

WinterdepressieChronoMed geeft slaaptraining. Deze is bedoeld voor mensen met milde slaapklachten, die een individuele behandeling te intensief vinden. De slaaptraining bestaat uit zes bijeenkomsten (vijf plus één follow-up) en wordt gegeven in kleine groepjes..


Hoe ouder ik word hoe slechter ik slaap



Reslaten inladen, een ogenblik geduld aub


Nieuwsbrief

Copyright © 2017 ChronoMed. Alle rechten voorbehouden | Sitemap
Webdesign:
Webdesign Bureau