Chronomed Home Bookmark Contact
Home
  • Cliënten
    • Slaap problemen
    • Medicatie
    • Winterdepressie
    • Apneu
    • Snurken
    • Ploegendiensten
    • Chronische Vermoeidheid
    • Mondschild
    • Burn Out
  • Verwijzers
    • Indicaties
    • Behandelingen
    • Resultaten
    • Online verwijzen
    • Aanvraag Verwijsformulier
Bedrijven Topport
  • Media
    • Pers
    • Scientific Update
  • voorlichting
    • Factsheets
    • Test en check
  • Actueel
    • Nieuws
    • Op deze website
    • Vacatures
Over ons Contact
Chronomed

Nieuws

Slaapstoornissen in het nieuws


Blauw licht maakt alerter
Bewuste dromers meer alert
Versnelde tumorgroei door slaapverstoring
Geel licht gezonder voor nachtwerker
Sociale leven beïnvloedt tienerslaap
Betere slaap zonder sigaretten
Slaapbehoefte door leren
Licht invloed op gezondheid patiënten
Slank door vast slaapritme
Hyperactief door onregelmatige slaap
Schone hersenen door slaap
Onvoldoende herstel na ‘bijslapen’
Yoga helpt bij insomnie menopauze
Middagslaapje helpt kleuters bij leren
Agressievere huidkanker bij slaapapneu

Slaap-apneu



05-05-1993 -

Snurken is niet langer leuk. De bedgenoot van een snurker lachte er toch al niet zo
om, maar de dokter mag het nu ook niet meer. Dat schrijft de New England Journal of
Medicine in een commentaar in het jongste nummer. Veel meer mensen dan ooit was
gedacht leiden aan 'slaap-apneu'. Bij hen blokkeert de keelwand de ademhaling niet
alleen in reutelend staccato, maar ook voor perioden van wel een minuut. Dat is
slecht voor de slaap, de rijvaardigheid en het hart.

Oorzaak van snurken is bijna altijd het verslappen van de keelwandspieren tijdens de
slaap, waardoor die in het vernauwde luchtkanaal gaan 'klapperen'. Dit klapperen kan
zo hevig zijn, dat de snurker als het ware zijn luchtkanaal dichtzuigt. Het gevolg
is dat de ademhaling stokt. Gebeurt dit vaker dan vijf keer per uur of dertig keer
per nacht, en duren de adempauzes langer dan tien seconden, dan spreken deskundigen
van het slaap-apneu syndroom. De getallen liegen er niet om. Volgens recent Deens
onderzoek zou een op de honderd vrouwen tussen de dertig en zestig jaar eraan
lijden, en tweemaal zoveel mannen. Amerikaanse onderzoekers melden deze week in het
New England Journal of Medicine vier keer zo hoge cijfers.

Het CPAP-apparaat dat medio maart werd gepresenteerd op de Medica '93, de in de
Utrechtse Jaarbeurs gehouden internationale tentoonstelling voor gezondheidszorg,
kan zowel het snurken als de ademstops voorkomen. CPAP staat voor continuous
positive airway pressure: het apparaat zorgt voor een voortdurende overdruk in neus,
luchtpijp en longen. Daardoor stopt het klapperen van de keelwand en blijven de
luchtwegen open.

Het apparaat maakt iets meer geluid dan een computer en iets minder dan een
stofzuiger. Het ziet er wel uit als een stofzuiger, maar doet precies het
omgekeerde: het blaast. Vrij hard zelfs, want als je het neuskapje met de elastische
banden aan je hoofd vastbindt en de druk erop laat zetten, dan geeft dat een
behoorlijk opgeblazen gevoel.

Dat is wel even wennen voor de gebruiker, maar die neemt dat graag voor lief. Want
de nachtelijke ademstops, vaak veel frequenter dan dertig keer per nacht en soms
minutenlang, eisen hun tol. Als de patient zichzelf al niet wakker maakt van de
herrie - dat komt voor! - dan onthoudt hij zichzelf toch in ieder geval van zijn
normale slaapritme.

En maatregelen als het stoppen met roken (wat de slijmvliezen in de keel irriteert
en doet zwellen) en onthouding van 'slaapmutsjes' (die de keelwandspieren meer doen
verslappen) helpen lang niet altijd. Vaak zijn patienten zo moe van hun
onregelmatige slapen dat ze bovenop de tennisbal in het rugpand van hun pyjama,
ingenaaid om te voorkomen dat ze op hun rug liggen, in slaap vallen.

Volgens het normale slaapritme van een mens wordt lichte en diepe slaap in vier of
vijf cycli afgewisseld met REM-slaap (rapid eye movement, vanwege de snelle
oogbewegingen). Tijdens deze 'droomslaap' zou het brein de gebeurtenissen van
overdag verwerken. De spieren ontspannen zich hierbij bijna volkomen, wat het
daadwerkelijk uitvoeren van dromen voorkomt.

Psychofysioloog Huub Middelkoop, als slaaponderzoeker verbonden aan de afdeling
klinische neurofysiologie van het Academisch Ziekenhuis Leiden, zag patienten die
meer dan honderd ademstops per nacht hadden die langer dan een minuut duurden. "Dat
betekent bijna voortdurend apneus krijgen en weer wakker worden. Deze mensen
onthouden zich vrijwel volledig van REM- en diepe slaap" .

De gevolgen laten zich raden: de patienten voelen zich al gebroken als 's ochtends
de wekker gaat, de lust om te vrijen vergaat ze vaak, ze kunnen depressief en
prikkelbaar worden door de chronische moeheid en op hun werk presteren ze ook al
veel minder. En partners zoeken hun heil 's nachts in een andere slaapkamer, vanwege
de herrie.

Mensen kunnen jarenlang rondlopen met deze klachten, en artsen missen nogal eens de
diagnose. Om iets te doen aan die voortdurende moeheid, schrijft de huisarts wel
slaap- en kalmeringsmiddelen voor. Doordat die de spierverslapping in de keel alleen
maar verder in de hand werken, worden de apneus alleen maar erger.

Dat de kwaal zo lang onbehandeld kan blijven, is niet zonder risico. Want er is een
goede kans dat de 'apneur' brokken maakt op de weg. Een hoog percentage van het
aantal verkeersongevallen in de Verenigde Staten zou samenhangen met de ziekte. In
Engeland is om die reden al een patient aansprakelijk gesteld voor een dodelijk
ongeval.

En wellicht blijven de gevaren niet tot het verkeer beperkt. Huub Middelkoop en
Marianne Bootsma, arts-onderzoeker bij de vakgroep cardiologie van het Leidse
Academisch Ziekenhuis, zijn onlangs begonnen met een onderzoek naar de risico's die
de nachtelijke ademstops met zich meebrengen voor iemand van wie het hart toch al
niet in optimale staat verkeert.

Want het hart krijgt nogal wat te verduren, denken de twee onderzoekers. Tijdens de
apneus gaat het namelijk minder snel kloppen. Bovendien zorgen de apneus ervoor dat
er minder zuurstof in het bloed zit. Wanneer de reflex komt die de ademhaling weer
in gang zet, wordt het hart opeens zeer heftig gestimuleerd en gaat het juist heel
snel kloppen. En dat terwijl ook de hartspier op dat moment zelf nog over veel te
weinig zuurstof beschikt.

Deze steeds terugkerende 'opdonder' die het hart moet incasseren, zou de patient met
vernauwde kransslagaderen rond de hartspier wel eens fataal kunnen worden, denken de
deskundigen.

Voor het onderzoek worden patienten uitgenodigd om twee nachten te komen logeren in
het Leidse slaaplaboratorium. De eerste nacht registreren Middelkoop en Bootsma de
hersenactiviteit, oogbewegingen, de spieractiviteit, het hartritme, de ademhaling en
het zuurstofgehalte van het bloed, steeds uitgezet tegen de tijd. Hierdoor kunnen ze
de verhouding tussen de ademstops, slaap en REM-slaap bekijken. Dit doen de
onderzoekers ook de tweede nacht, maar dan heeft de proefpersoon een BPAP-apparaat
naast zijn bed staan.

BPAP (bidirectional positive airway pressure) werkt zo'n beetje hetzelfde als de
hierboven beschreven CPAP, maar geeft bij uitademing minder druk. De machine werkt
de patient dus niet tegen bij het uitademen. Als de patienten na de tweede nacht
ontwaken, dan voelen ze zich als herboren.


Bron: Trouw



Aanmelden

Individuele behandeling bij slaapproblemen

SlaaptrainingChronoMed geeft behandelingen op maat, die gebaseerd zijn op de aard van de klachten, de oorzaak ervan én de factoren die de klachten in stand houden. De therapie is daardoor altijd resultaatgericht en efficiënt.


ChronoMed geeft slaaptraining

WinterdepressieChronoMed geeft slaaptraining. Deze is bedoeld voor mensen met milde slaapklachten, die een individuele behandeling te intensief vinden. De slaaptraining bestaat uit zes bijeenkomsten (vijf plus één follow-up) en wordt gegeven in kleine groepjes..


Ik ben tevreden over mijn slaapkwaliteit



Reslaten inladen, een ogenblik geduld aub


Nieuwsbrief

Copyright © 2017 ChronoMed. Alle rechten voorbehouden | Sitemap
Webdesign:
Webdesign Bureau