Stel je voor: het is 23.30 uur, morgen een toets, telefoon weg, licht uit. Je puber met ADHD ligt in bed. Lijf doodmoe, hoofd nog op standje acht koffie. Gedachten racen, herinneringen aan gênante momenten van drie jaar geleden duiken op, ineens is het héél dringend om het bureau op te ruimen. Slapen? Ja, zou leuk zijn. Als je een jongere met ADHD in huis hebt, herken je dit waarschijnlijk. Of je bent zelf zo iemand die in bed verandert in een hyperactieve filosoof. Overdag is er al strijd om planning, concentratie en prikkels. En dan gooit de slaap er nog een schep bovenop. Want bij ADHD en slaap gaat het vaak mis: moeilijk inslapen, vaak wakker, ’s ochtends niet uit bed te branden, en overdag óf sloom óf juist nog drukker. In dit artikel lopen we stap voor stap door wat er nu eigenlijk gebeurt bij ADHD en slaap, waarom zoveel jongeren hiermee worstelen, en wat je thuis concreet kunt proberen zonder dat je van je huis een slaapkliniek hoeft te maken. Met veel herkenning, een beetje wetenschap en vooral: praktische handvatten.
Stel je voor: het is doordeweeks, 23.45 uur. Je puber zit in bed, licht uit… en dan begint de telefoon te trillen. Groepsapp. Snapchat. TikTok. “Kom op, nog één potje”, “Wie is er nog wakker?”, “Je bent saai als je nu al gaat slapen.” En daar gaat het goede voornemen om op tijd te slapen. Voor veel ouders herkenbaar, toch? Je ziet je kind steeds later naar bed gaan, ’s ochtends met kleine oogjes aan het ontbijt verschijnen en in het weekend tot ver in de middag bijslapen. En als je er iets van zegt, krijg je misschien te horen: “Maar iedereen doet het zo”, “Ik mis anders alles” of “Maak je niet zo druk, ik red me wel.” In dit artikel duiken we in die lastige mix van peer pressure, sociale media en slaap. Waarom hebben pubers hier extra veel last van? Hoe werkt die groepsdruk precies op hun slaaproutine in? En vooral: wat kun je als ouder of begeleider doen zonder meteen de politieagent te spelen? We gaan het stap voor stap uitpluizen, met herkenbare voorbeelden en praktische ideeën waar je thuis echt iets mee kunt.
Stel je voor: het is doordeweeks, 23.47 uur. Je puber roept nog snel "nog één potje!" naar de woonkamer. Jij weet nu al dat "nog één" betekent: minstens een half uur erbij. En morgenochtend? Dan moet diezelfde puber om 7.00 uur weer overeind voor school. Herkenbaar? Je bent niet de enige. Gaming is voor veel kinderen en jongeren niet zomaar een hobby, maar een wereld op zich. Vrienden zitten online, er zijn toernooien, missies, rankings. Stoppen voelt dan bijna asociaal. En eerlijk is eerlijk: het is ook gewoon leuk. Maar die late avonden hebben een prijs, en die wordt meestal de volgende ochtend betaald. In dit artikel duiken we in wat "gaming tot laat" nou ja, eigenlijk doet met de slaap van kinderen, pubers en jongeren. Niet met opgeheven vingertje, maar met praktische uitleg en haalbare oplossingen. Zodat je snapt waarom die moeheid niet "gewoon puber zijn" is, en hoe je zonder oorlog toch grenzen kunt stellen. En als je zelf jonger bent en dit leest: ja, we hebben het ook tegen jou.
Stel je voor: het is 23.47 uur, de keukenlamp brandt nog en aan tafel zit je kind over een wiskundetoets gebogen. De ogen rood, de rug krom, telefoon naast het schrift voor “heel even” een filmpje tussendoor. Morgen eerste uur toets, overmorgen weer een inhaaltoets, en ergens daartussen moet er ook nog geslapen worden. Klinkt bekend? Veel ouders en jongeren voelen het al een tijdje: het huiswerk stapelt zich op, de dagen worden langer, de nachten korter. En dan zeggen scholen en hulpverleners óók nog dat slaap belangrijk is. Maar ja, wanneer dan? Je kunt toch moeilijk zeggen: “Laat dat huiswerk maar zitten, ga maar lekker slapen”? Of toch wel? In dit artikel duiken we in die lastige spagaat tussen prestaties op school en genoeg nachtrust. We kijken naar wat huiswerk met het brein van pubers doet, waarom laat leren meestal slechter werkt dan iedereen denkt, en hoe je als ouder of jongere zelf grenzen kunt trekken zonder dat je cijfers meteen kelderen. Met veel herkenbare situaties, praktische tips en vooral: een beetje geruststelling. Want je bent hier echt niet de enige in.
Stel je voor: het is 23.45 uur. Je dacht dat je kind al lang sliep. Je doet de deur op een kier en daar ligt je tiener, onder de dekens, met het blauwe licht van de telefoon in zijn gezicht. "Nog één filmpje, mam." Herkenbaar? Voor veel ouders is dit inmiddels de standaardavond. Tieners leven half op school, half online. Appjes, streaks, games, TikTok, YouTube, huiswerk in Magister of Teams... Dat scherm gaat eigenlijk de hele dag door. En nou ja, dan is het niet zo gek dat slapen er soms een beetje bekaaid vanaf komt. Maar hoe erg is dat nou echt? Verpest dat scherm hun slaap, of valt het allemaal wel mee zolang ze maar "gewoon moe" zijn? In dit artikel lopen we stap voor stap door wat schermgebruik doet met de slaap van pubers, waarom het bij tieners net even anders werkt dan bij jongere kinderen, en - belangrijker nog - wat je als ouder wél kunt doen zonder elke avond ruzie te hebben over die telefoon. Geen perfecte Pinterest-gezinnen, maar realistische oplossingen voor echte huishoudens waar soms gewoon gedoe is.
Stel je voor: het is 23.47 uur, het licht is uit, en onder het dekbed gloeit nog één klein blauw schermpje. “Nog één filmpje, dan ga ik echt slapen.” Twintig minuten later ligt je kind er nog. Klinkt bekend? Sociale media en slaap zijn bij pubers en jongeren een lastige combinatie. Ze zijn moe, chagrijnig en moeilijk uit bed te krijgen, maar tegelijk lijken ze hun telefoon letterlijk vastgeplakt te hebben aan hun hand. En jij zit ertussenin: je wilt niet de hele tijd politieagent spelen, maar je ziet ook dat het zo niet werkt. In dit artikel duiken we in wat sociale media nou eigenlijk doen met de slaap van kinderen, pubers en jongeren. Geen theoretisch college, maar praktische uitleg, herkenbare voorbeelden en vooral: haalbare stappen. Zodat je snapt waarom dat scrollen zo verslavend is, waarom “gewoon eerder naar bed gaan” vaak niet lukt, en wat je wél kunt doen zonder elke avond strijd. Goed nieuws: je hoeft de telefoon niet de deur uit te gooien. Maar er moet waarschijnlijk wel iets veranderen. Laten we kijken wat.
Stel je voor: je kind of puber leert minder, maar onthoudt méér. Niet door nóg een samenvatting te maken, maar door eerder naar bed te gaan. Klinkt bijna verdacht simpel, toch? Toch is dat precies wat er gebeurt als je studieslaap serieus neemt. Slaap is geen luxe extraatje na het leren, het is een actief onderdeel van het leerproces. In de nacht wordt de stof als het ware "opgeslagen" in het brein. Maar ja, probeer dat maar eens uit te leggen aan een 14-jarige die nog "even" één filmpje wil kijken. Of aan een student die zweert dat hij nu eenmaal het beste presteert na middernacht. In dit artikel neem ik je mee in hoe je slaap en leren slim aan elkaar kunt koppelen. Niet met perfecte schema's die in geen enkel echt gezin werken, maar met realistische aanpassingen die wél vol te houden zijn. Voor basisschoolkinderen, pubers én jongvolwassenen. Zodat huiswerk, toetsen en tentamens niet automatisch betekenen: korte nachten, chagrijnige ochtenden en stress in het kwadraat.
Stel je voor: het is zaterdagnacht, 02.47 uur. Je ligt half te slapen, half te luisteren. Voor de derde keer die avond hoor je de trap kraken. Is dit je puber die toch eerder thuis is dan afgesproken, of is het de kat? Vijf minuten later: een sleutel in het slot, gefluister, gelach, schoenen in de gang. De volgende ochtend ligt er iemand horizontaal op de bank, met één schoen nog aan, compleet gesloopt. En jij vraagt je af: hoe moet dit ooit goedkomen met school, huiswerk en hun slaapritme? Uitgaan hoort bij puber zijn. Nieuwe vrienden, eerste liefde, experimenteren met vrijheid. Maar hun slaap? Die trekt zich daar weinig van aan. Nou ja, dat doet het dus wél - en vaak harder dan pubers zelf doorhebben. In dit artikel duiken we in dat lastige spanningsveld tussen feestjes, festivals en voldoende slaap. Zonder wijzend vingertje, maar met praktische ideeën waar je thuis echt iets mee kunt. Want eerlijk is eerlijk: je gaat het uitgaan niet stoppen. De kunst is om het zo te laten passen dat je puber niet iedere maandag begint alsof er net een nachtvlucht uit Bali is geland.
Stel je voor: het is zaterdagochtend, 11.30 uur. Jij hebt al boodschappen gedaan, was gedraaid en misschien zelfs gesport. Boven in bed ligt je puber. Oordoppen in, gordijnen dicht, compleet knock-out. Lui? Onverschillig? Of is er eigenlijk iets anders aan de hand? Slapen tijdens de puberteit is een soort natuurkundig experiment waar je als ouder ongevraagd aan meedoet. Bedtijden schuiven op, ochtenden worden drama, schoolprestaties schommelen en de sfeer aan de ontbijttafel is... nou ja, laten we zeggen: wisselend. Ondertussen hoor je overal dat slaap "belangrijk" is, maar hoe werkt dat dan precies bij pubers? En wanneer is het gewoon puber zijn, en wanneer moet je je zorgen maken? In dit artikel neem ik je stap voor stap mee door wat er in het brein en lichaam van pubers gebeurt rond slaap. Zonder medische abracadabra, maar met herkenbare voorbeelden uit het echte leven. Of je nu ouder bent, met pubers werkt of zelf puber bent: je gaat beter snappen waarom slapen in deze levensfase zo anders voelt - en wat je vandaag al kunt doen om de nachten wat rustiger (en de ochtenden iets minder explosief) te maken.